cultuur in amsterdam oost watergraafsmeer
jos smeets
 
adresmauritskade 23
postcode/plaats1091 GC amsterdam
e-mail
tel.0612608100
homepagewww.jossmeets.com
categoriebeeldende kunst (alle)
z.t. 2006 staal 120-90cm
z.t. 2006 staal 120-90cm
z.t. 2006 staal 200-50cm
z.t. 2006 staal 200-50cm
z.t 2006 staal 50-40cm
z.t 2006 staal 50-40cm
z.t. 2005 staal 150-40cm
z.t. 2005 staal 150-40cm
tranen van geluk 2005 staal bladgoud doorsnede 100 cm
tranen van geluk 2005 staal bladgoud doorsnede 100 cm
z.t. 2005 staal 200-50 cm
z.t. 2005 staal 200-50 cm
etoile de mer 2004 diverse materialen 210-150 cm
etoile de mer 2004 diverse materialen 210-150 cm
New York 2003 staal-foto's doorsnede 150cm collectie sbk
New York 2003 staal-foto's doorsnede 150cm collectie sbk
Waterval 1990 staal-hout keramiek 14-1 meter
Von Kopf bis Fuss werpt de Amsterdammer Jos Smeets zich op de kunst. De geboren Valkenburger (1955), opgeleid aan de Amsterdamse Rijksakademie , bouwde bij Biemolds Belang een kostelijke installatie. Smeets construeerde in de galerie-een pijpenla-een waterpartij met terrassen. Hij laat in zijn 14 meter lange en 2 meter hoge installatie water over zeven niveau's naar beneden stromen. Via een vernuftig aangelegde afvoer en een pompsysteem wordt het water weer omhoog gevoerd. In de hoogste ijzeren bak monteerde Smeets een vergulde spuwer. Na die fontijnkop laat hij al zijn zintuigen "spreken": Hij drukte zijn neus, oren, gebit,voorplantings orgaan, handen en voeten tientallen malen in klei af. Gebakken en geglazuurd liggen die afdruksels nu als stomme getuigen van een fanatieke "body-art"-actie in de zes lager gelegen waterbakken
Waterval 1990 staal-hout keramiek 14-1 meter Von Kopf bis Fuss werpt de Amsterdammer Jos Smeets zich op de kunst. De geboren Valkenburger (1955), opgeleid aan de Amsterdamse Rijksakademie , bouwde bij Biemolds Belang een kostelijke installatie. Smeets construeerde in de galerie-een pijpenla-een waterpartij met terrassen. Hij laat in zijn 14 meter lange en 2 meter hoge installatie water over zeven niveau's naar beneden stromen. Via een vernuftig aangelegde afvoer en een pompsysteem wordt het water weer omhoog gevoerd. In de hoogste ijzeren bak monteerde Smeets een vergulde spuwer. Na die fontijnkop laat hij al zijn zintuigen "spreken": Hij drukte zijn neus, oren, gebit,voorplantings orgaan, handen en voeten tientallen malen in klei af. Gebakken en geglazuurd liggen die afdruksels nu als stomme getuigen van een fanatieke "body-art"-actie in de zes lager gelegen waterbakken
kolibri 1983 diverse materialen 240-95 cm
kolibri 1983 diverse materialen 240-95 cm
Jos Smeets maakt sculpturen, installaties, keramische beelden en toegepaste kunstvoorwerpen. Afhankelijk van zijn idee werkt hij met uiteenlopende materialen. Zo gebruikt hij staal, hout, foto’s, klei en verwerkt in zijn beelden ook bestaande objecten als flessen en autovelgen. Zijn meest recente werk bestaat uit uit staal gesneden wandsculpturen.

Na het basisjaar op de Rietveld Academie, studeerde Jos Smeets tot 1981 aan de Rijksakademie in Amsterdam richting tekenen en schilderen. Na zijn afstuderen, maakte hij geleidelijk de overstap naar ruimtelijk werk en installaties. Hij had behoefte om zijn werk vanuit een andere invalshoek te benaderen en vooral eens niet bezig te hoeven zijn met allerlei teken- en schildertechnische regels.

Inspiratie haalt Smeets uit kleine dingen. Sommige wandsculpturen zijn bijvoorbeeld geïnspireerd op tekeningen die hij maakte tijdens telefoongesprekken. Hij vergrootte ze en sneed ze vervolgens uit platen van staal. Het leverde vormen op die associaties oproepen met natuur; zon, bomen, wortels en wind. Ook doen ze denken aan alchemistische symbolen of een exotische taal. Jos Smeets noemt de term 'écriture automatique', automatisch schrift. Deze term wordt voor het eerst geïntroduceerd door de Franse surrealisten in de jaren '20. Het is een schrijfwijze waarbij de controle van het verstand bewust wordt uitgeschakeld en waarbij wordt genoteerd wat spontaan uit het onbewuste opkomt.
"Mijn beelden ontstaan onbewust en associatief. Ik wil vantevoren niet weten wat ik ga maken. Zo blijf ik mezelf verbazen. Er zit een idee achter mijn werk maar die wil ik de kijker niet opleggen. Zo gebruik ik in mijn werk veel ronde vormen die bij mij de associaties oproepen van oneindigheid, explosie en groei. Toch vind ik dit soort termen te eenduidig. Het dekt de lading niet. Ik vind dat de kijker ruimte moet hebben voor eigen interpretatie."